Geld, Telefoon en ARM bezoek

Na een goede nachtrust in het ICU Guesthouse waren we al redelijk bijtijds wakker. 
Net na 8u schoven we aan voor het ontbijt. Dit was redelijk Westers gewoon bruin en volkoren brood, jam, pindakaas en een lekker eitje.

Hierna ontmoeten we weer onze chaufeur/gids James. Een aardige rustige jongen die zijn plekjes
wel weet te vinden.

We hadden 3 dingen op de agenda staan. Geld wisselen, een Oegandees telefoonnummer regelen en een bezoek aan de African Renewal Ministries, kortweg de ARM. We reden eerst naar een winkelcentrum, maar James had nog niet begrepen dat we nog helemaal geen Oegandeese Shillingen hadden. We waren al in de MTN-winkel geweest (soort Primafoon winkel) maar we gingen eerst maar even geld wisselen. Dit bleek een Western Union filiaal te zijn, de koers was goed en we werden snel geholpen.
Met miljoenen UGX-en op zak gingen we weer naar de MTN-winkel. Kennelijk had James een maatje hier want de rij die tot buiten stond was er niet voor ons... wel zo handig. Als je als Msungu (blanke) een Oegandees nummer wil moet je wel worden geregistreerd.
Dit gaat met een heel groot formulier en je moet ook 1 pasfoto geven. Verder wordt er een webcam foto opgeslagen en kan je kiezen wat je wil. Wij hebben gekozen voor UGX 100.000 aan airtime (beltegoed) en 5 GB data. Voorlopig genoeg voor 30 dagen.

We hebben ook nog een doos water en een trede Coca Cola ingeslagen voor onderweg tijdens onze reis en zijn toen richting de ARM gereden in Gaba.
Ondeweg werden we ingehaald door geblindeerde 4x4's geescorteerd door politie en de presidentiele garde. Het bleek de Vise Precident te zijn. Later kwamen we een wegblokkade tegen vanwege het VIP bezoek en moesten we naar een andere routezien te vinden. 
Eenmaal bij de ARM aangekomen werden we bijna vorstelijk onthaald door Michael en hij liet ons het hele gebouw zien.

De kinderen van de school hadden ons Mzungu al weer in de smiezen en kwamen gelijk aanrennen. Ze willen dan gelijk een knuffel en houden je hand vast.. best schattig.
Nadat we alle afdelingen gezien hadden en voorgesteld waren hadden we nog onderhoud met een van de grote bazen Kenneth.

We kregen twee gevulde informatie mappen en bij het verlaten van het hoofdkwartier nog 4 mooie ARM polo-shirts. Die zullen we wel op de CenterDay aandoen.

Eenmaal weer buiten bleek dat de kinderen net pauze hadden. Nu dat hebben we geweten. We werden letterijk bestormd. Mada maakte enkele foto's van de kinderen maar die willen dan ook gelijk de foto zien op het schermpje. Mada bleef nog net staan... erg koddig.

Toen we wegreden uit Gaba rende de kinderen tot aan de grote weg achter ons aan, hard schreewend en zwaaien.







Eenmaal weer in Kampala hebben we heerlijk gelunched bij Cafe Javas. James kwam later ook nog, hij had elders gelunched want hij vond het te duur. Een Cola wilde hij nog wel aannemen.

Nog even wester eten...

Het was allemaal best vermoeiend en we zijn weer veilig door James bij het ICU Guesthouse afgeleverd. Daar hebben we de rest van de middag lekker op het dakterras doorgebracht en heerlijk wat gedronken, met de andere gasten gekletst etc.

We hadden ons ook opgegeven voor het diner, en Bets kwam ons rond half zeven halen met haal mooie verlegen lach: "Diner is ready"

Het voorgerecht was pompoensoep en hoofdgerecht was spaghetti. Toetjes kennen ze hier niet, das nou wel weer jammer.

's Avonds nog een spelletje gedaan en wat gedronken. Omdat het hier heel snel donker wordt, om 19u gaat hier nl. ze zon onder, hebben we het niet zo laat gemaakt en zijn onze met klamboe's bedekte bedden gestapt om vervolgens heel snel in slaap te vallen.

Omdat het internet niet zo 100% zeker is als bij ons in Nederland was het lastig om de weblog bij te werken vandaar deze upload achteraf.